Prekë Cali dhe rezistenca e Kelmendit – Shkodër, 1945

Në fillim të vitit 1945, në Kelmend, në hapësirën e lidhur me zonën e Shkodrës, ndodhi një përplasje e armatosur ndërmjet forcave Nacionalçlirimtare dhe grupit të drejtuar nga Prekë Cali. Pas përleshjeve, grupi i Prekë Calit u rrethua në shpellën e Vuklit.  Rrethimi në shpellën e Vuklit zgjati tetë ditë. Gjatë kësaj kohe, grupi qëndroi i rrethuar dhe nuk u dorëzua menjëherë. Pas tetë ditësh, Prekë Cali vendosi të dorëzohej. Dorëzimi i tij lidhej me kërkesën për garanci dhe me mbrojtjen e të rinjve që ndodheshin me të.

Pas dorëzimit, çështja e Prekë Calit kaloi në fazën e arrestimit dhe të akuzave. Më 24 shkurt 1945, Prekë Cali u arrestua. Pas arrestimit, ai u akuzua për veprimtari të armatosur kundër pushtetit të ri. Në kuadër të këtyre akuzave, ai u cilësua si “kriminel lufte” dhe u akuzua për “tradhti ndaj Atdheut”. Këto cilësime dhe akuza u përdorën në procesin që pasoi arrestimin e tij. Bashkë me të u përfshinë në proces edhe persona të tjerë të lidhur me grupin e tij. Këta persona u konsideruan bashkëpunëtorë të Prekë Calit dhe ndaj tyre u dhanë gjithashtu dënime.

Procesi përfshiu, përveç Prekë Calit, edhe Ded Lulashin dhe persona të tjerë të lidhur me grupin. Në përfundim të procesit, Prekë Cali dhe Ded Lulashi u dënuan me vdekje. Ndërsa disa prej të pandehurve të tjerë mes tyre Fran Zef Pëllumbi, Fran Dosh Prenga, Ndue Gjo Rapuka dhe Kol Prek Pëllumbi  u dënuan me burgim të përjetshëm. Dënimi i Prekë Calit me vdekje u ekzekutua në mars të vitit 1945.