Sigurimi

Këto udhëzime të Ministrisë së Punëve të Brendshme, të nxjerra në vitet 1980 dhe 1987, dokumentojnë mënyrën se si regjimi komunist institucionalizoi dhe zbatoi masa të ndryshme të kontrollit dhe represionit administrativ. Përmes tyre bëhen të dukshme procedurat për internimin dhe dëbimin, masat parandaluese, si dhe mekanizmat e ndjekjes së veprimtarive të konsideruara armiqësore. Të marra së bashku, dokumentet dëshmojnë lidhjen midis kuadrit ligjor, strukturave të Ministrisë së Punëve të Brendshme dhe zbatimit praktik të politikave represive ndaj individëve të konsideruar të padëshiruar nga regjimi.

Internimi dhe dëbimi ishin masa administrative të përdorura gjatë regjimit komunist ndaj individëve dhe familjeve të konsideruara nga autoritetet si politikisht të padëshiruara. Internimi nënkuptonte vendosjen e detyruar në një zonë të përcaktuar, me kufizim të lëvizjes dhe mbikëqyrje administrative, ndërsa dëbimi nënkuptonte largimin e detyruar nga vendbanimi.

Masat prekën kategori të ndryshme personash, përfshirë familjarë të të arratisurve, persona të dënuar ose të konsideruar kundërshtarë politikë dhe familje të ish-funksionarëve. Sipas statistikave të Ministrisë së Punëve të Brendshme, gjatë viteve 1945–1990 u internuan 48.217 burra dhe 10.792 gra, ndërsa 11.536 familje u dëbuan nga qytetet kryesore dhe zonat kufitare.